Sessie 52







Donderdag 2 november, 1995
(Privé)

Deelnemers: Mary, Vicki, Cathy, en Christie, afgekort Chris. Dit is een privé sessie verzocht door Christie.

Elias arriveert om 2:50 PM.

ELIAS: Goedemiddag! Hallo, Oliver!

CHRIS: Hallo Elias!

ELIAS: Ik ben niet verrast om jou vanmiddag te zien! (Hier, merkt Elias op dat hij in een grote houten schommelstoel zit) Ah! We moeten dit type meubelen gaan opnemen! Dit bevalt Elias! (Hij glimlacht, knikkend en schommelend, en we moeten allemaal lachen)

VICKI: Het is een goeie om in te schommelen.

ELIAS: Ik ben blij nu! (Overduidelijk genietend van de stoel, en dan tegen Cathy) Dus, je reageerde ook op de impulsen die je ontving, uiteraard, want anders zou je niet in deze bijeenkomst zitten. Heel goed! (Verwijzend naar zowel Cathy en Vicki, die op het laatste moment, spontaan, meezitten in Christie’s privé sessie)

CATHY: Dank je.

ELIAS: Dit is heel fijn! Dit herinnert mij aan fysieke focus! Ik herinner een stoel die vrij identiek was! (Grinnikend en schommelend) En Oliver, wens je vragen te stellen?

CHRIS: Nou, zeker! Ik had al een lange tijd geleden een vraag, die misschien beantwoord is geworden toen ik er niet bij was. Het ging over fragmenteren en splintering.

ELIAS: Ons favoriete onderwerp! (Grinnikend, en wij lachen)

CHRIS: Je had eerder eens aangegeven dat een van mijn dochters een fragment van mij was, of een splintering van mij, van mijzelf, en ik vroeg mij af; een van mijn dochters, wij hebben dezelfde angsten. We hebben angst voor diep water en een angst voor spinnen, en we zijn heel erg hetzelfde in dat respect; en waar ik nieuwsgierig naar ben is dat, als zij fragmenteerde nádat ik deze angsten opnam, en ze toen daaruit fragmenteerde, zou ze dan dezelfde angsten hebben?

ELIAS: Absoluut. Dit zou een opname zijn van een gesplinterd fragment. Die we eigenlijk al eerder besproken hebben, maar wat ook de groep nog niet volledig heeft begrepen! Daarom zullen we momenteel doorgaan met deze discussie, en dus, loop je momenteel parallel in onze informatie. Vérrassing! (Christie moet lachen)
Dit is dat wanneer je aan het splinteren bent, dat een aspect is van je persoonlijkheid, die een parallelle lijn volgt aan die van je zelf, en die opnemend is van jouw eigen ervaringen. Het kan op ieder gegeven moment fragmenteren, door het te verlangen, en door de overeenstemming. Maar voorafgaand aan deze fragmentatie, ervaart het individu spiegel beelden van die van jou. En daarom, hebben zij dezelfde ervaringen. Ze zullen ook vele persoonlijkheidstrekken opnemen die vrij similair zijn, of die hetzelfde zijn als die van jou.

CHRIS: We hebben gepraat over de spinnenbeet. Ik werd ooit eens gebeten, in een ander leven, door een giftige spin, en daarom heb ik een angst voor spinnen. Maar die gebeurtenis overkwam mij, en toen ben ik afgesplinterd, en mijn dochter voelt diezelfde soort van angst. Ik weet dat door te kijken naar de angst zelf, door te kijken naar wat gebeurde, dat ik dan misschien mijn angst kan verminderen en misschien niet meer bang beng voor spinnen. Wat zou dan, als de gebeurtenis feitelijk mij overkwam en niet haar, wat zou dan goed voor haar zijn, om haar angst te verminderen? Gewoon door het uitleggen van het hele geval, en haar te vertellen dat ze niet meer bang hoeft te zijn?

ELIAS: De gebeurtenis gebeurde jullie beiden, omdat er geen separatie bestaat. Op het moment van fragmentatie, neemt de essentie zijn eigen nieuwe ervaringen op. Terwijl het in het proces van splinteren zit, neemt het ook jouw ervaringen op als zijn eigen ervaringen. Daarom, wordt ieder element van manifestatie die jij opneemt, ook door deze splintering opgenomen. Ze kunnen iets andere omstandigheden manifesteren, maar de ervaringen zijn hetzelfde, omdat de essentie één is. De essentie neemt alle ervaringen van alle aspecten op. En daarom, is er geen separatie. Jij denkt in termen van jij en haar, separaat. Er is geen separatie. Dit is de reden voor de gedeelde ervaring, en ook voor de enorme hoeveelheid gelijkenissen binnen persoonlijkheid. Dit, zoals ik al heb uitgelegd, is één methode van fragmentatie; middels splintering. Je kan fragmentatie opnemen via andere methoden, dit is er slechts een van. Maar deze ene creëert fragmenten die zeer nauw gerelateerd zijn, in ervaring en persoonlijkheid, aan de fragmenterende essentie. Omdat zij parallel zijn gegaan binnen manifestaties. (Pauze)

CHRIS: Ik vind het gewoon fijn om je weer te zien, Elias!

ELIAS: Ah! En zullen wij je aanwezigheid zien in onze toekomstige sessies?

CHRIS: Ja.

ELIAS: Dank je. (Grinnikend) Ik neem geen conflict op met het stellen van deze vraag, omdat Oliver zelf de probabiliteiten heeft opgestart, om zichzelf terug te plaatsen in de focus van Elias, en daarom heb ik gereageerd. Je hebt genoeg “schoppen onder de kont” gehad! (Gelach)

CHRIS: Ja, die heb ik zeker gehad! (Lachend)

ELIAS: Nu kun je gaan focussen op de essentie van Oliver, met de hulp van Elias, en verbinden met essenties waar je mee opgenomen bent. Er zijn vele elementen van informatie waar Oliver een begrip van heeft, waar je nieuwe essenties in de groep behulpzaam mee kan zijn. Daarom, is het een uitwisseling. Ik zal hulpvaardig zijn voor jou, en jij zal hulpvaardig zijn voor mij, in het uitleggen aan, en opnemen van andere individuen. Eerlijk genoeg?

CHRIS: Eerlijk genoeg, ja. Over die “kosmische schop onder de kont”; is er iets waar ik naar zou moeten kijken, wat ik niet doe, maar wat echt overduidelijk is?

ELIAS: En je kan deze vraag niet voor jezelf beantwoorden?

CHRIS: Ik weet zeker dat ik dat wel kan!

ELIAS: Ik ben er ook zeker van dat je dat kan! Wat is het dat Oliver weigert op te nemen? (Fluisterend) Zou het Oliver zijn? Het is een openbaring!

CHRIS: Wat? Wat is een openbaring?

ELIAS: De niet-opneming van Oliver zelf! (Grinnikend) Oh, jeetje! Je hebt efficiënt je aandacht afgeleid! Erg effectief! Zeer creatief! En nu, mag je je eigen aandacht gaan opnemen! Je hebt dingen voor je liggen om te bereiken. Je focust niet op je eigen essentie, die zal vervullen wat nodig is voor je verruiming, en ook voor het opnemen van verbindingen met andere individuen. Het verbinden tussen individuen is net zo belangrijk als je verbinding met mij! (Pauze) En nu, nemen we Rose op, die verbonden is met jullie allen. (Nog een pauze, grinnikend en schommelend) Ik bied geen informatie aan over nieuwe ontwikkelingen! (Gelach)

CHRIS: Ik heb een warm gevoel voor Rose, al vanaf dat ik voor het eerst over haar hoorde.

ELIAS: (Glimlachend) Ik realiseer en erken dit, en er zijn redenen voor, die je snel zult gaan ontdekken.

CHRIS: Nu; ik heb een interessante droomachtige ervaring gehad, die ik fascinerend vond, en ik wil het weer doen, alleen, gebeurd het niet meer!

ELIAS: Omdat je niet je focus vasthoudt, gelijk aan alle individuen binnen onze groep die dezelfde uitdaging opnemen! (Vicki lacht)

CHRIS: Maar het was zo’n geweldige ervaring! ELIAS: Ah! (Grinnikend naar Vicki)

CHRIS: (Tegen Vicki) Jij weet waar ik over praat? Heeft Mary je daarover verteld?

VICKI: Nee, ik heb gewoon gelijksoortige ervaringen gehad.

CHRIS: Ik ging door een kleuren veld heen. Ging jij door een kleuren veld?

VICKI: Nee.

ELIAS: (Grinnikend) Lawrence neemt het vliegen op! Oliver neemt het zien van atomen op!

CHRIS: Ja, het was echt verbazingwekkend. Het was gewoon zó kalm en vredig aan jouw kant, althans, dat denk ik waar ik was, wat wel soort van te gek was.

ELIAS: Wat ook jouw kant is! (Gelach)

CHRIS: Dus, je zegt dat gewoon het gefocust zijn, het zal laten gebeuren. Ik ben er niet helemaal zeker van waarom dat het gebeurde, omdat ik daar niet echt op gefocust was. Ik veronderstel dat het een of andere gift was, een of andere soort van ‘laten zien', zo van “Kijk eens wat wij kunnen doen als je het echt wilt!”

ELIAS: Dit was aanvankelijk een “inleiding” er in, om je aandacht te trekken. Waarin ik bij betrokken was, in deze excursie, in het behulpzaam zijn naar jou, om je “uitje” te initiëren. Maar het was niet groot genoeg, deze schop, voor je om naar te luisteren, dus werden meer probabiliteiten geïnitieerd om je aandacht te trekken, waarbij ik alleen maar het toegekeken en alleen maar … niets heb onderbroken. In feite, vond ik een “uit je lichaam” een veel gunstigere situatie, dan een “kosmische schop”, vanwege pijnlijkheid. Maar, ik ben maar een persoonlijkheids essentie die maar een kleine hoeveelheid van een bredere perceptie kan opnemen. En jij, in plaats daarvan, kiest ervoor om jezelf pijn te doen! (Sarcastisch humoristisch)

CHRIS: Ik kies ervoor mijzelf pijn te doen. Ik begrijp echt niet waarom dat is.

ELIAS: Oh, ik geloof niet dat dit zo moeilijk is om te bedenken, want je neemt een aanzienlijke hoeveelheid van immobilisatie op, zoals Lawrence, zoals Michael; en allemaal vanwege dezelfde reden; om je eigen aandacht te verkrijgen! Jouw bijzondere voordeel is dat je kennis groot genoeg is, en je gewaarzijn is breed genoeg, om te kunnen begrijpen waarom.

CHRIS: Oh. Dus ik kan je niet om de tuin leiden!

ELIAS: Het zou zeer moeilijk zijn. Je mag het proberen!

CHRIS: Ik heb ’t geprobeerd. Dat werkt dus niet! (Lachend)

ELIAS: Oh, ik voel dat ik graag zou willen … (Hij pauzeert, blaast naar Cathy, staat op en buigt) Ik zal mijn eigen drankje pakken! (Hij loopt de kamer door, haalt Mary’s kopje, buigt, keert terug, en gaat weer zitten; heel erg zelfingenomen!) Ik wordt geïnspireerd door deze stoel!

CRHIS: Nou, ik ben blij dat je mijn stoel fijn vind! Dat moet de reden zijn waarom ik het aanschafte, zoveel jaren geleden.

ELIAS: Probabiliteiten; en hoe weinig realiseerde jij je, jaren geleden, dat een essentie deze stoel zou bezetten, en tegen je zou praten vanuit een niet-fysieke focus! (Grinnikend, en weer naar Cathy blazend) Nog eens!

CHRIS: Wat betekent dat?

CATHY: Hij zal je omver blazen! {van verbazing} (Gelach)

ELIAS: Ik word daar de laatste tijd zeer efficiënt in!

CHRIS: Nou, ik apprecieerde wel de hulp die je gaf gisteravond in het verlichten van mijn pijn, met de hulp van de rest van groep. Het was geweldig!

ELIAS: Dit is een samenwerking van de betrokken essenties, die zeer met je verbonden zijn, zoals jij met hen. Jullie zijn allemaal zeer verbonden! Oliver, in tegenstelling tot andere individuen, is zeer verbonden geweest; en de andere individuen van onze groep waren deze verbinding niet helemaal aan het begrijpen tot voor kort. Maar er is een grote verbinding geweest vanaf de initiatie van onze bijeenkomst, welke je continueert binnen deze verbinding, in een grotere mate dat andere individuen, die er niet voor zouden kunnen kiezen om henzelf op te nemen in onze groep. Dit is ook waarom ik gekozen heb om vandaag audiëntie met je te hebben, daar ik niet regelmatig privé sessies opneem met individuen, maar dit is acceptabel voor onze Rose. (Tegen Vicki) Rose; maak deze verbindingen! Ik zal jullie toelaten dit te bepraten. Nadat ik ben vertrokken, kunnen jullie dit bespreken en proberen om verbindingen te maken. Uiteraard, ligt het niet binnen fragmentatie.

VICKI: Dit zou ook zijn waarom Sophia zo prominent aanwezig was in onze meditatie gisteravond?

ELIAS: Natuurlijk! Dit zijn geen individuele impressies die gezien worden zonder verbindingen! Elias neemt geen ‘per ongelukjes’ op! Ik kijk erg uit naar onze verbindingen binnen onze groep, al was het voor geen andere reden dat één individu interactief zou wezen met Elias! (Gelach) We hebben een groepje muizen opgenomen!

CHRIS: Een groepje muizen?

ELIAS: Correct. (Fluisterend) Zij zijn heel stil. Ze denken heel erg luidruchtig, maar ze praten niet. (Gelach)

CATHY: Het is waar!

ELIAS: (Grinnikend) Ze schreeuwen in hun gedachten, maar ze verbaliseren helemaal niets; en Elias zit maar te wachten, en wachten, en wachten, en wachten; en Oliver is heel goed in het verbaliseren!

CHRIS: Ja, dat ben ik wel hé? (Lachend)

VICKI: Ik heb een snelle vraag. Zou Dimin ook gefragmenteerd zijn uit Otha?

ELIAS: Zeer opmerkzaam! Hoewel Dimin ook een andere type van verbinding opneemt met deze individuen. Dit is een energie verbinding waar zij niet erg gewaar van is. Ze continueert te verbinden in energie, maar binnen haar fysieke bewustzijn neemt ze zo een dergelijk conflict op met betrekking tot mij, dat wij zullen afwachten en zien welke probabiliteit ze zal kiezen. Dimin aarzelt. Ze staat op het touw, en weet niet welke kant op te hangen.

VICKI: Zoals Joseph.

ELIAS: Zeer dichtbij. (Pauze) Ook zal ik je aanbieden, alleen voor trivia; dat John niet een ziener is, en niet is opgenomen met Sumafi. John was een element om probabiliteiten te initiëren bij Oliver; een vehikel, om zo te zeggen.

VICKI: Maar geen voertuig!

ELIAS: Absoluut niet!

VICKI: Nooit een voertuig!

ELIAS: Ah ja, voertuigen! Daar je deze fysieke expressie vervormd hebt, denk hier bij dan niet aan een voertuig, want dat is het niet! Dit lichaam dat je hebt is de fysieke manifestatie van essentie! Er is geen separatie! Focus hierop; wanneer je fysieke kwesties aan het ervaren bent, zijn zij een uitdrukking, in energie, van essentie. En daarom, spreken ze tegen je. Ze spreken tegen je over essentie, die inmiddels nogal luid aan het schreeuwen is tegen je, net zoals dat de fysieke uitdrukking tegen je schreeuwt. Het is precies hetzelfde.

Ik zal Oliver de suggestie doen dat je je keuzes zorgvuldig overweegt. Je kunt kiezen je geloofsystemen op te nemen met je medische professie, maar je kunt ook effect hebben zonder de opneming van deze professie. Het is jouw keuze.

CHRIS: Dus, je zegt dat als ik mijn geloofsysteem zou veranderen, dat deze aandoening, waarvan de medische professie zegt dat het alleen door een operatie kan worden opgelost, als ik mijn geloofsysteem zou veranderen, ik het feitelijk zelf kan genezen?

ELIAS: Absoluut!

CHRIS: Als ik daar geloof in zou hebben?

ELIAS: Vertrouwen. (Pauze) Ik bied je alleen maar de realiteit dat je over meer dan één keuze beschikt. Je zit niet vastgeketend in alleen maar fysieke keuzes.

CHRIS: Ik denk dat misschien, omdat ik zo veel conflict met mijzelf had de laatste tijd, over mijn geloofsystemen in de vertrouwen kwesties, dat het misschien daardoor komt dat dit gebeurd is.

ELIAS: Een punt voor Oliver! (Gelach) Nu begin je te verbinden, en je begint het zien!

CHRIS: Ik kan mensen vertellen om te vertrouwen, maar ik heb zelf al zoveel moeite om het mezelf te vertellen. Ik bedoel, wel en niet. Tot op een punt, dat weet je, en dan laat ik het toe om weg te slippen, alsof je de mat van onder mijn voeten vandaan trekt.

ELIAS: Dit is een moeilijke kwestie. Omdat vertrouwen hebben de meest moeilijke kwestie is in fysieke focus, omdat je voortdurend met tegengestelde krachten worstelt, in ieder aspect van je leven. Je bent geleerd, overal, om niet te vertrouwen op jezelf! Je vertrouwt automatisch niet. Zelfs wanneer je elementen worden voorgeschoteld, in fysieke focus, die je gewoon niet kunt ontkennen, dan vertrouw je nog niet, en je rationaliseert en zegt, “Nee”!

Zelfs wanneer je een kleine zangvogel wordt voorgezet, dan nog zeg je “Nee, nee, nee”! (Pauze, grinnikend naar Cathy) Of acht vogeltjes! “Nee, nee, nee”! Dit is wat je continue zegt! Of aspecten anders dan Tweetie, juist?

CATHY: Oh! (Ze is verbaasd door Elias’ eerste toegeving van het hebben van de kennis van, of de betrokkenheid met, de vogels die Jim ontving)

CHRIS: Het is moeilijker, het kost meer energie om die geloofsystemen vast te houden, en toch, als we ze gewoon zou laten gaan, zou het zoveel makkelijker zijn, maar we proberen dat niet te doen.

ELIAS: Nee.

CHRIS: We willen gewoon gecompliceerd zijn!

ELIAS: Het is niet saai! (Grinnikend naar Vicki)

CHRIS: Ik heb dat al zo vaak gezegd!

ELIAS: (Tegen Vicki) Ah! Dit is zulks een verassing, en geen verbinding!

CHRIS: Maar ik heb, het is alsof dingen “hmmm hmm hmm” worden, en dan moet de “kch kch kch” ze wakker schudden, juist? Omdat dingen saai worden. Maar dat hoeven we niet te doen!

ELIAS: Jij kiest!

CHRIS: Wij kiezen ervoor het zo te doen. Maar we zouden ook een andere route kunnen nemen, om dingen niet saai te maken, door wonderen te maken, misschien?

ELIAS: Als je dat kiest.

CHRIS: Een wonder zou vele malen leuker zijn geweest dan een pijn in de rug!

ELIAS: En makkelijker; maar je vertrouwt dit niet! Je vertrouwd er automatisch op dat je negativiteit zal creëren, omdat je bent geleerd dat je negativiteit zal creëren; omdat je slecht bent. (Grinnikend naar Christie. Hier, komen Christie’s kinderen de kamer binnen, “toevallig”)

CHRIS: Twee van mijn kinderen zijn binnengekomen; eentje die weer zal weggaan, en eentje die waarschijnlijk zal blijven.

ELIAS: (Een slok nemend uit het kopje, en commentaar leverend op het rietje) Heel vreemd!

CHRIS: Laat mij ze voorstellen. De man is Michael, mijn zoon, en de vrouw is Cheryl, mijn dochter.

ELIAS: Aangenaam.

CHRIS: Dit is Elias.

CHERYL: Hallo.

ELIAS: Ah! “Heel vreemd, moeder!” (Hun reactie naar hem toe nadoend) Ik zal jullie echt niet bijten hoor! (Glimlachend) Nu begrijpen jullie waar je moeder naartoe slipt avonds, om deze vreemde te ontmoeten! (Pauze) Meer vragen?

CHRIS: (Tegen haar kinderen) Hebben jullie vragen? (Pauze) Je doet wel dit, maar er zou wel een vraag kunnen zijn, hé? (Pauze, gedurende welke Cheryl “ik weet het niet” zegt)

VICKI: Ik heb een snelle, betreffende Ron’s associatie recentelijk met een persoon, die hij aan het associëren of verbinden is met Dimin. Hij is nieuwsgierig naar zijn perceptie op dat gebied.

ELIAS: Counterpart.

VICKI: Counterpart? Ik zal het hem zeggen. Een ziener?

ELIAS: Meer klaarblijkelijk een ontvankelijke counterpart, die een iets ruimer gewaarzijn opneemt, en dit individu is welkom. (Een ander persoon komt de kamer binnenlopen) Wij zijn een feestje aan het opnemen! (Gelach)

CHRIS: En wat een fijne plek om een feestje te hebben, met een fijne stoel, nietwaar?

ELIAS: Absoluut! Hele fijne stoel! (Gelukzalig schommelend, en zijn vingers op de armleuningen trommelend)

VICKI: Ik zal je gevoelens over de stoel doorgeven aan Ron.

ELIAS: Hele fijne stoel. Nu dat ik aan het herinneren ben, zal ik dit in mijn focus moeten inbeelden! (Grinnikend en schommelend en trommelend)

CATHY: Is het niet raar dat Milus deze stoel altijd al in huis had, en jij er maar niet vanaf kon raken? (Pratend tegen Vicki)

ELIAS: Raar, raar! (Grinnikend en schommelend en trommelend)

CHRIS: Is er iets dat je wilt vragen, Cheryl? (Pauze) Cheryl wilde je al langer graag ontmoeten.

ELIAS: Daar ben ik gewaar van. Een tamelijke mooie kleine roos! (Pauze)

CHRIS: Nou, wellicht wil ze haar essentie naam weten. Ik zou haar essentie wel willen weten.

ELIAS: Je zult mij even moeten excuseren. (Pauze, terwijl hij zijn “computer” raadpleegt) Ah, dit is hem! Deze essentie naam zal een humoristische reactie van Michael uitlokken, wederom een lichte verbinding. Deze essentie naam is Wagga. Deze essentie bezit fysieke focussen in Inheems Amerikaanse ontwikkelingsfocussen; en identificeert ook met zigeuners. Dit is wat je zou zien als een relatief nieuwe essentie, in jullie termen, en wordt niet door veel fysieke focussen gefragmenteerd momenteel, en bezit aanzienlijke interesse en animo voor ervaringen. Je bent welkom in deze groep.

CHERYL: Dank je wel.

ELIAS: (Glimlachend) Ik zal ook een uitnodiging aan je uitreiken voor onze sessies. Deze essentie is ook een Sumafi, een ziener. (Tegen Vicki) Je mag ook een site opnemen. Onze Ron moet druk bezig zijn!

(Tegen Christie) Ik zal anticiperen op je verbinden, en het fysieke bekijken van jezelf, individueel, in de focus van mijn sessies. En je mag de kleine ook met je meebrengen, als je dat wenst; (kijkend naar Cheryl) als jij wenst. Ik heb tamelijk veel affectie voor deze kleintjes. Wij kennen er nog een waar ik ook veel affectie voor heb, die momenteel niet erg goed reageert op Elias! Zeer eigenwijs! Dit zou natuurlijk niets te maken hebben met haar moeder, die Michael is, die helemaal geen eigenwijzigheid opneemt! Veel! (Pauze) Heb je meer vragen?

CHRIS: Ik kan er op dit moment geen bedenken. Misschien zou ik ze op moeten schrijven. Ik heb wel het gevoel, met het terugkomen in de groep, dat ik misschien vragen zal stellen die al gevraagd zijn.

ELIAS: Dit zal geen probleem opleveren; omdat binnen onze recente sessies, veel individuen mijn onderwerpen niet aan het begrijpen zijn! Waardoor herhalingen, op dit punt en moment, niet conflicterend is. En je kan ook behulpzaam zijn in het uitdrukken, naar anderen toe, van je perceptie over deze onderwerpen. De reden dat ik dit zeg is omdat je bent gefragmenteerd van de essentie Otha. Daarom, in je gewaarzijn, bezit je ook een parallel met Elias.

CHRIS: Dat is geweldig!

ELIAS: Ik ben erg verheugd om Oliver vandaag te zien, en ik zal je gaan verlaten met een grote affectie. Je mag wanneer je wilt een beroep op mij doen.

CHRIS: Dank je, Elias.

ELIAS: Je bent welkom, (tegen Cheryl) en heel fijn ook om jou te ontmoeten.

CHERYL; Jij ook.

ELIAS: Een goede dag!

Elias vertrekt om 3:48 PM.






Vertaald door