Sessie 55


Nieuwe Agenda Sessie #12
Privé Sessie #15
Groep Sessie #55






Woensdag 15 november, 1995


Deelnemers: Mary, Vicki, Ron, Cathy, Guin, en Jim.

Elias arriveert om 7:46 PM

ELIAS: Goede avond. (Hij pauzeert, kijkend naar zijn nieuwe schommelstoel) Ah! (Hij begint onmiddellijk te schommelen, breeduit grinnikend, en zegt tegen Ron) Dank je wel!

RON: Je bent welkom! (Hier, begint Elias zijn vingers te “tikken” op de stoel waar zijn handen rusten. Hij doet dit vervolgens gedurende de hele avond)

ELIAS: Zeer goede smaak! Hij past mij goed, vind je niet?

RON: Jazeker. (Overdreven tikkend met zijn vingers, wat veel gelach doet veroorzaken)

ELIAS: (Tegen Vicki) En, geen pijp? (Gelach)

VICKI: Ik heb ernaar gezocht! (Hij zit nog steeds te tikken!)

ELIAS: Zal jij beginnen? (Gelach, en een pauze, omdat wij niet beginnen) Ik ben er gewaar van dat er vele probabiliteiten zijn uitgespeeld recentelijk, en jullie hebben niets om commentaar over te leveren?

CATHY: Ik wel. In het nadenken over de probabiliteiten van mijn beslissing, om wel of niet naar Wenen te gaan, was ik aan het denken op een positieve wijze, vooral vandaag, terwijl in dacht aan de verschillende scenario’s, van hoe dingen kunnen veranderen; en wanneer ik met Karl zal spreken, waarschijnlijk over een week vanaf vandaag, dan weet ik niet wat ik ga zeggen, maar, ik zal iéts gaan zeggen op dat moment in de tijd, en ik zal een besluit nemen over of ik naar Wenen zal gaan, of hier zal blijven.

ELIAS: En je kiest dit voor jezelf, natuurlijk.

CATHY: We zullen zien!

ELIAS: (Ferm) Laat niet toe dat mijn interactie je keuze beïnvloed! Je keuze moet gebaseerd zijn op jou. (Pauze)

CATHY: Da’s waar!

ELIAS: Ik zal je zeggen dat je zeer efficiënt bent in het veranderen van probabiliteiten! (Grinnikend)

CATHY: Ja, dat ben ik zeker! (Lachend)

ELIAS: (Tikkend met zijn vingers) Waar je al mee bezig bent momenteel, met het effect hebben op een andere probabiliteit. (Pauze, wachtend)

CATHY: Moet ik nu weten wat dat is? Zomaar uit mijn hoed getrokken?

ELIAS: Je zou een impressie kunnen hebben! Dit zou een effect hebben op de probabiliteiten op het gebied van verbonden fragmentatie, tweelingen creërend.

CATHY: Die nog niet fysiek gefocust zijn?

ELIAS: Correct.

CATHY: Oh, dié tweelingen!

ELIAS: Ah! Nu zijn we aan het herkennen!

CATHY: Dus, Ryan is een fragment van mijn essentie?

ELIAS: Ja en nee.

CATHY: Dat vind ik nou fijne antwoorden!

ELIAS: Net zoals Lawrence zou zeggen, “Dus, Olivia is een fragment van mijn essentie?” en ik zou dan zeggen, “Ja en nee”. (Grinnikend en tikkend)

CATHY: En ik moet dat snappen? Ik denk na …

ELIAS: Ze is niet enkel een fragment van Lawrence z’n essentie. Ben je niet van mening dat je nu wordt ondervraagd door een hoogleraar? (Grinnikend en tikkend en schommelend, en overduidelijk zeer genietend van zijn stoel)

CATHY; Ja! Ze moet wel een fragment van mij zijn en Ron en Mary en Vicki.

ELIAS: En? (Wachtend, tikkend) Elizabeth! We zijn altijd Elizabeth aan het vergeten! (“Beladen” pauze) (Sorry, ik kon het niet helpen!)

CATHY: Je wacht op meer? (Pauze)

ELIAS: De essentie van Shynla is niet singulier gefocust; en, binnen het verlangen om opgenomen te zijn met andere essenties, zijn probabiliteiten beïnvloed, binnen gemaakte overeenstemmingen, welke niet daadwerkelijk manifest zijn op dit moment, maar die tot bloei zullen komen in je nabije toekomst. Daarom, incorporeert de samenvoeging een ander aspect, die téveel van een aspect creëert, om opgenomen te kunnen worden binnen één individu.

CATHY: Nu is er opeens téveel aspect! (Ze is erg verward!)

ELIAS: Net zoals in ons voorbeeld van een essentie, die drie individuele fysieke focussen creëert, om één essentie op te nemen. Dit gebeurt ook heel vaak in het samengaan van essenties, waardoor fragmentatie gecreëerd wordt. Het verlangen en intentie wordt té groot voor één individu, fysiek gefocust, om te kunnen bereiken; vandaar, tweelingen. (Pauze) Zullen we verdergaan, tijdelijk, met een lichter onderwerp, daar jullie allemaal heel diep in gedachten zijn belandt! (“Blaast” naar Cathy, haar ‘wegblazend’)

VICKI: Bedank voor de hulp in het verkrijgen van dat boek!

ELIAS: Je bent welkom! (Grinnikend) Zeer inventief, moet ik toegeven!

VICKI: Erg goed!

ELIAS: (Tikkend) Zeer amusant, hoe dat jullie allemaal zo fysiek jullie explanaties focussen, opnemend van telefoongesprekken en de hele mikmak, alsof het zeer noodzakelijk zou zijn voor mij om initiërend te moeten zijn, terwijl alles wat nodig is voor mij om te initiëren is, (fluisterend) fluisteren tegen een individu! (Dit is in verwijzing naar Mary die twee telefoontjes kreeg van twee verschillende boekwinkels, haar informerend dat de boeken die ze besteld had, binnen waren. Ze had helemaal geen boeken besteld! Dit blies iedereen omver!)

VICKI: Ze was een erg aardig persoon.

ELIAS: Dat waren ze beiden; een man; een vrouw.

VICKI: Dus, wij zaten er aardig dicht bij in de buurt gisteren, in die kleine meditatie, daarover? Dat is waar dit allemaal over gaat, juist?

ELIAS: Ik zal uitleggen dat jullie poging tot feitelijke conceptualisatie niet noodzakelijk verbindend was, maar je was informatie aan het opnemen voor activiteiten die momenteel aan het gebeuren zijn. (Pauze)

VICKI: Betreffende de conceptualisatie, Michael zou willen weten, of je dingen ziet tijdens dit proces?

ELIAS: (Tikkend) Dat kan. Het is niet noodzakelijk, maar ieder individu verbind op een verschillende manier. Sommige individuen zijn zeer visueel gefocust, en daardoor kunnen zij visualisaties hebben van concepten, tijdens het conceptualiseren. Anderen kunnen conceptualiseren door het hebben van een impressie-ervaring. Sommigen nemen geluid op, of andere zintuigen kunnen beïnvloed worden. Dit is enkel afhankelijk van je individuele capaciteit van de zintuigen. Daarom, kun je terwijl je ervaart, ook zien wat je ervaart, maar, het is geen absolute noodzaak. Dat betekent dus niet, dat je niet aan het conceptualiseren bent, als je niets ziet.

VICKI: (Lachend) Wanneer je werkelijk aan het conceptualiseren bent, zul je dat dan weten?

ELIAS: Je zal het leren weten. Je zult er niet geheel gewaar van zijn in het begin, omdat je niet herkent wat je feitelijk aan het doen bent terwijl je het doet. Net zoals dat je niet gewaar was dat je aan het conceptualiseren was, toen je Milus tegenkwam, maar je kunt subsequent een herziening doen, en de punten identificeren waar je hebt geconceptualiseerd. Wat je aan het oefenen bent, is om gewaar te zijn van de conceptualisatie, op het moment van conceptualisering. Hierin, zul je meer van de concepten kunnen begrijpen die aangeboden worden.

VICKI: En zou een vorig leven regressie een conceptualisatie-ervaring zijn?

ELIAS: Als het op de juiste manier wordt uitgevoerd, ja. Als je het andere focus aan het ervaren bent, ja, dan ben je conceptualisatie aan het ervaren. Als je dénkt over het andere focus, dan ben je dat niét aan het doen! (Lange pauze) En wederom, nemen we stilte op!

VICKI: Nou, ik zal nog een vraag stellen. De mannelijke tweeling; zou de mannelijke tweeling ook drie creërende essenties hebben?

ELIAS: Ik zal deze vragen tot Shynla richten. Is drie het correcte nummer? (Cathy krimpt helemaal terug in de kussens van de bank, sprakeloos) Laten we tellen! (Gelach) Elizabeth, Lawrence, Michael, Shynla, Ron.

CATHY: (Lachend) Dat zijn er dan vijf! Helemaal vatten doe ik het niet, maar het zijn er vijf! (Elias glimlacht, en de groep zucht in verwarring)

ELIAS: Maar Elias, hoe kan dit zijn? Essenties behoeven niet te paren om te creëren, zoals je doet in fysieke focus! (Nog een lange pauze)

VICKI: Ik zal daar voor een poosje op conceptualiseren! (lachend)

CATHY: Ik vat het gewoon niet. Gewoon niet. Denk dat het daarom is dat we gewoon Zieners zijn! (lachend) En dat is alles wat ik er nu over te zeggen heb!

ELIAS: (Humoristisch) Maar je moet begrijpen …

CATHY: Want anders? Zou ik het niet kunnen bedenken?

ELIAS: … nietwaar? Zullen we het aan Sophia vragen?

CATHY: Tuurlijk! (Guin’s note: Bedankt, Cathy!)

ELIAS: (Tegen Guin) Behoren zij het niet te begrijpen?

GUIN; Als zij dat willen. Het is hun keuze. (Zich eronder vandaan pratend)

ELIAS: (Met een “hint van sarcasme”) Natuurlijk, want de essentie die het niet begrijpt, is Sophia! En daarom, moet je het! (Cathy bedoelend)

GUIN: Ik heb geen flauw benul waar jullie het over hebben! Ik ben dus niet van plan mij hiermee te bemoeien!

ELIAS: (Tegen Guin, glimlachend) Je zult het gaan begrijpen. (Pauze)

JIM: Ik heb een vraag over Oliver en zijn huidige situatie. En of wij, als groep, behulpzaam kunnen zijn in het helen van hem?

ELIAS: Dit is voor een deel afhankelijk van Oliver’s acceptatie. Je kan het proberen. Oliver is momenteel zijn probabiliteiten aan het uitspelen. Hij twijfelt momenteel, omdat zijn originele probabiliteit niet werd uitgespeeld. Dit is het resultaat van een eerder zien van de probabiliteiten, en het opgenomen zijn van die probabiliteiten, in realiteit. Oliver, die niet gewaar is van deze probabiliteiten, begrijpt de feitelijke actie die heeft plaatsgevonden niet, maar hij ervaart het voelen van deze probabiliteit, en het veranderen ervan. En daarom, neemt hij nu opnieuw een richting op, van het initiëren van nieuwe probabiliteiten. En neemt verwarring op, met naar welke keus hij aanleunt. Als je het wenst te proberen, mag het. Ik zal niet zeggen dat je geen effect zult hebben. Er zit een verschil tussen beïnvloedend zijn en geaccepteerd worden. Je zou tamelijk wat effect kunnen hebben. Maar je zou niet geaccepteerd kunnen worden.

JIM: Oke. Dus, kunnen wij beter eerst met hem erover praten, en zien waar hij staat, om zo te zeggen?

ELIAS: Dit zal de keuze van Oliver moeten zijn. (Pauze) Als hij kiest om te proberen om deze actie op te nemen, wees dan niet verbaasd over de acties, die subsequent kunnen plaatsvinden, want zelfs al zou hij je behulpzaamheid accepteren, dan neemt hij nog steeds een separatie op. Dit wil niet zeggen dat je geen effect kunt hebben op probabiliteiten voorbij alleen het fysieke, want dat kun je wel. Het is afhankelijk van Oliver’s verbinding en keuzes, maar je mag een poging wagen.

JIM: Dat geldt voor alle andere healingen met iedereen, correct?

ELIAS: Tot op een hoogte. (Pauze) Oliver bezit een weten; daardoor is zijn blokkering sterker. Veel individuen zouden binnen fysieke focus een dergelijk weten niet kunnen opnemen, en zouden dus effect hebben op de behulpzaamheid van andere individuen naar henzelf toe, omdat zij een geloofsysteem opnemen die hen toestaat, om beïnvloed te worden. Oliver neemt ook een geloofsysteem op, maar hij bezit ook een innerlijk weten, en hij neemt momenteel wrok en koppigheid op. En daarom, hoewel hij accepterend van je acties zou kunnen zijn, zou hij ook duurzame resultaten kunnen blokkeren vanuit hatelijkheid, wat een separatie is. Oliver zal het niet op deze manier zien, maar de poging werd reeds geïnitieerd door liefhebbende handen, en zeer efficiënt geblokkeerd.

ELIAS: Goede avond, Elizabeth. Vind je mijn stoel wel wat?

ELIZ: (Lachend) Ja, zeker!

ELIAS: Ik ook! Het bekomt mij! (Schommelend en tikkend alsof het een lieve lust was)

ELIZ: Zéér! (In lachen uitbarstend)

ELIAS: Meer ruimte voor een groter beeld! (Gelach en een pauze)

CATHY: Dus, was dat een aspect van mijzelf, in mijn kleine Wenen droom, die oude vrouw die naast mij stond? (Pauze) Ja …

ELIAS: Je bent erg goed aan het bereiken!

CATHY: Dank je. Dat ik Ron en Vicki zeer duidelijk zag in die droom; dat gedeelte vind ik een beetje wazig.

ELIAS: Waarom zou je “wazigheid” opnemen in het zien van deze individuen in je droomstaat, op enig moment, in enigerlei omstandigheid?

CATHY: Ik veronderstel dat het helemaal niet wazig zou moeten zijn, omdat mijn kleine verspreide essentie in hen is.

ELIAS: Zeer correct.

CATHY: En de rest van al die dierentrainers waar ik gewoonlijk over droom, dat is gewoon maar de rest van de droom?

ELIAS: Velen van jullie nemen individuen op in je droomstaat, die te maken hebben met je dagelijkse wakende focus. Dit staat je een element van gronding toe. Het staat je toe om door te gaan met het focussen in fysieke focus en niet te ver af te drijven van je basisstation. Dit is ook waarom jullie, wanneer je een droom opneemt die te maken heeft met individuen of situaties of werk of je dagelijkse bestaan, dit niet beschouwen als erg belangrijk, over het algemeen. Dit is een automatische herkenning dat dit gereedschappen zijn om je gefocust te houden in je individuele identiteit van deze fysieke manifestatie, om niet af te drijven naar andere, waarvan je gelooft, dat ze je persoonlijke identiteit zullen bedreigen. Ook soms, neem je het bekijken van dagelijkse gebeurtenissen of familiaire individuen op, om andere informatie te blokkeren. Het is niet conflicterend om jezelf te zien temidden van familiaire individuen. Wanneer je te maken hebt met het verplaatsen door conflicten heen, die je niet noodzakelijk wenst op te nemen, kun je, in je droomstaat, hen wegduwen door mondaine focussen op te nemen, die je ziet als veilig. (Pauze, kijkend naar Vicki en Ron) Werk dromen versus essentie dromen.

VICKI: Ja, ik wil wat vragen over Ron z’n droom van vannacht. Zou dat geweest zijn …

ELIAS: (Tegen Ron) Dat is ook gedeeltelijk een begrijpen van, en een zien van een weten van huidige probabiliteiten van fragmentatie. Het is een herkenning, in je, van elementen die je al weet. (Pauze)

RON: Dus die transparante baby’s waren dezelfde tweelingen?

ELIAS: (Knikkend) Laat mij ook zeggen dat, daar Ron, die niet het feitelijke geslacht van deze baby’s aan het opnemen is, zij niet nog helemaal hebben besloten, op dit moment, voor wat betreft beide geslachten. Dit mag je ook Michael vertellen, en ook ter informatie voor Elizabeth, over de fluctuatie van het geslacht van Olivia, die je reeds hebt gezien in je droomstaat, van het eens mannelijk zijn, en eens vrouwelijk zijn, dus niet altijd hetzelfde zijnd. (Stilte, gekenmerkt door diepe zuchten) Zullen we pauzeren?

VICKI: Nog een snel dingetje. Want, ik loop op een been hier; dus, zou dat een behoorlijke goede verklaring zijn, dat de moeder van deze tweeling ervoor kiest om niet het geslacht te willen weten via haar dokter?

ELIAS: Het zou in werkelijkheid er niet toe doen, omdat de probabiliteiten toch weer zouden kunnen veranderen. (Pauze)

VICKI; Oke. (In haar gezicht wrijvend in totale verwarring)

CATHY: Oh, die probabiliteiten!

ELIAS: Het is, in feite, een innerlijk zintuig ter vermijding van conflicten. Als je jezelf geen informatie zou aanbieden die veranderlijk zou kunnen zijn, zou je geen conflict opnemen. En ik zou toch wel zeggen dat je een aardig element van conflict zou opnemen, als je dokter je vertelt dat je een vrouwelijk kind draagt, en je bevalt van een mannelijk kind, in een roze kamer! (Grinnikend) We gaan pauzeren, en ik zal terugkeren met wat instructies voor jullie, voor onze “komende attracties!” (Gelach)

BREAK 8:31 HERVATTING 9:13 PM

ELIAS: We gaan door. (Lange pauze)

CATHY: Of niet!

VICKI: Wel, ik heb een vraag. Waarom is Michael zo wazig vanavond?

Note: Gedurende deze sessie, verdween Elias “in en uit” beeld, wat zeer overduidelijk was. Het zou afbreuk doen aan de stoom van informatie, om iedere keer dat dit gebeurde, het aan te geven, dus heb ik dat niet gedaan. Ik geef er nota van dat in de navolgende verhandeling, hij heel erg ver weg leek te zijn; en toen hij de laatste zin uitsprak, was hij weer onmiddellijk, en overduidelijk Elias.

ELIAS: Dit zijn jullie instructies. Ik begon jullie informatie te geven, in onze vorige sessie, over het alignement van opgenomen energieën. Dit is een punt van intersectie, dimensionaal. Binnen dit punt van intersectie, zul je opmerken dat mijn energie schijnbaar minder is, wat het niet is; maar het is aan het bewegen. In dit, zal een andere energie, een grotere energie, zich aligneren. Michael zal worden opgenomen met mij, maar zal voldoende verwijderd zijn, in dit gebied van bewustzijn, om de positionering toe te laten van bewustzijn die ruimer is. (Pauze)

Om deze intersectie te kunnen toelaten, zal Michael niet zo erg toegankelijk zijn voor fysieke focus zoals hij normaal is. Jullie instructie is om gewaar te zijn van deze beweging van energie-intersectie. En wanneer het praten gediscontinueert wordt, niet gepauzeerd, kunnen jullie je richten op het focussen op Michael. (Pauze) We zullen gebruik maken van het oorspronkelijke teken, waar Michael op zal reageren. Je mag (klopt drie maal hard op de tafel). Daardoor, zal binnen bewustzijn, een respons worden opgeroepen. Als je hem laat zoals hij is, zou hij moeilijkheden kunnen opnemen met het her-verbinden in deze focus, zonder de hulpvaardigheid van de individuen die momenteel hier aanwezig zijn.

Deze intersectie is een doorboring van de sluier, om zo te zeggen. Je mag dit zien als ‘er een doorheen bewegen’ van wat je zou termen te zijn van een soort kromming {warp}, dimensionaal. In ben in contact geweest, en heb reeds een voorbereiding opgenomen met Michael, maar hij bevat niet helemaal, wat de actualisatie van dit alignement is. Dit is niet een element om bang voor te zijn! Het is een kans voor je om een breder bewustzijn te aanschouwen. Binnen deze ervaring, zal Michael de conceptualisatie opnemen van wat wordt uitgedrukt, en zal dit herinneren. Daardoor, zal hij begrijpen wat er momenteel gebeurd. (Pauze) Dit alignement is nu dicht bij. (Pauze, en hij wordt weer “normaal”). Nu, mogen jullie weer doorgaan met jullie vragen.

GUIN: Ik heb een vraag. Dus je bent aan het zeggen … ik ben een beetje verward over wat je zegt dat er gaat gebeuren. Zullen wij met een andere essentie gaan praten? Zal er een andere essentie door Michael heen gaan praten?

ELIAS: Nee. (Pauze) Je kunt dit zien, in jullie termen, als een toekomstig gewaarzijn van mijzelf, zoals jij het element van tijd met verleden en toekomst opneemt. In mijn gewaarzijn, zie ik dit als een breder gewaarzijn van bewustzijn, wat opgenomen is met mij, maar daar voorbij. Verwacht niet dat dit een regelmatig terugkerende gebeurtenis is, want dat zal het niet zijn. Ik heb je aangegeven in voorgaande sessies, dat af en toe, essenties die niet focussen in fysieke focus, even kort kunnen verbinden. Wat jij ziet als het zijn van opgestegen meesters, in Dimin’s termen, zijn dié essenties, wier gewaarzijn breed genoeg is, om niet opgenomen te zijn in fysieke focus. Omdat je niet kunt begrijpen wat zij aanbieden; dus ben ik de tussen-persoon. Ik ben jullie linguïst en vertaler. Essenties met een breder gewaarzijn nemen geen taal op. En daarom, is het moeilijk om een stroom van energie te focussen naar een smal wezen, om zo te zeggen, die intersectie zou kunnen hebben met fysieke focus, naar jullie begrip. (Pauze)

VICKI: Wauw!

ELIAS: (Ferm gesproken) Onthoudt deze instructies, want als jullie niet accomoderend zijn hierin, zullen jullie mijn baan veel moeilijker maken, in het terughalen van dit bewustzijn naar fysieke focus.

VICKI: Betreffende het kloppen … is er een tijdsperiode waar wij aan moeten denken?

ELIAS: Je zult het opmerken, wanneer het verbaliseren wordt gestaakt, dus dat het geen pauze is. Dit zal je teken zijn, in je tijd als element van gevolg. Vandaar dat als je geen respons ziet binnen een redelijke tijdsperiode, waarvan ik zou willen voorstellen dat het niet langer dan vijf van je minuten duurt, je fysieke beweging mag gaan opnemen. Er is geen gevaar dat hij niet zou terugkeren! Er is alleen een element van conflict en angst opgenomen, die ik wens te vermijden. Begrijp ook, dat hoewel Michael momenteel niet gewaar is van deze intersectie, dat binnen andere gebieden van bewustzijn, dit reeds is overeengekomen. Geen enkele essentie veronderstelt indringerig of pijnlijk te zijn.

VICKI: Dus de wazigheid gaat daarmee samen.

ELIAS: Tamelijk.

VICKI: En zal maar een korte tijd duren.

ELIAS: Correct.

CATHY: Wanneer wij kloppen, komt Mary dan terug, of kom jij terug?

ELIAS: Het zal afhangen van de intersectie en de mate van dimensionale kromming, om zo te zeggen, en de plaatsing van Michael’s bewustzijn. Ik zou aanvankelijk incorporerend kunnen zijn {van Michael}, maar met de materialisatie in deze {Elias} vorm, zul je ook weten dat Michael dichtbij is. (Pauze)

VICKI: Michael wil weten, of hij conceptualisatie opneemt in het lezen van zijn boek?

ELIAS: Op een gegeven punt. Hij heeft het lezen van zijn boek weer opgenomen sinds dit punt van conceptualisatie, en het geen conceptualisatie meer opgenomen. Maar aanvankelijk, ja.

VICKI: Toen hij eerst begon?

ELIAS: Correct.

VICKI: Hij wil weten hoe hij kan identificeren wat hij aan het doen is.

ELIAS: Je zult je realiseren dat je een veranderde staat van bewustzijn bent ingegaan; daardoor zul je de concepten beginnen te ervaren. Zijn teken was, dat hij niét zijn boek aan het “lezen” was. Hij was zijn boek aan het ervaren; en vandaar zijn onvermogen om passages terug te vinden, zo te zeggen, om naar terug te verwijzen, in het uitleggen van concepten, omdat hij niet feitelijk, de woorden, aan het lezen was.

VICKI; En zou dit samengegaan zijn met het zien van de kleuren?

ELIAS: Dit was een begin. Dit was het begin van een veranderd bewustzijn, die deze staat initieerde en de aansporing bood, naar de conceptualisatie. Je fysieke lichaam en je fysieke zintuigen hebben een veel groter vermogen, dan dat je toelaat. Je ogen kunnen in een keer een hele geschreven bladzijde opnemen, en jij zou dan geloven dat je niet aan het lezen bent, of niet de informatie aan het absorberen bent, maar je kunt het conceptualiseren, en je kunt het gehele concept ervaren, en je niet realiseren, dat je ogen het gehele veld ineens hebben opgezogen. Al je uiterlijke zintuigen kunnen veel verfijnder afgestemd zijn, dan dat je waarneemt. Je fysieke manifestatie, niét voertuig, is veel efficiënter en meer verbazender, dan je realiseert. (Ferm gesproken) Ik heb het al vele malen eerder gezegd; Het is een fysieke manifestatie van essentie. En bezit daarom grootse vermogens. (Pauze)

VICKI: En ook, als iemand aan het conceptualiseren is, herkent men dat nog steeds dit fysieke focus?

ELIAS: Ja. Je zou kunnen conceptualiseren tot op het punt waar je het uit-blokkeert, of je lijkt de fysieke focus kwijt te raken, in theorie. Je zult dit niet kunnen bereiken in fysieke focus, omdat dit een opname van verlies van individuele identiteit opneemt, waar je fysieke bewustzijn, in iedere manifestatie, heel erg hard aan vasthoudt. En daarom, zul je continueren in het opnemen van een gedeeltelijke realisatie van je fysieke manifestatie, of, van elementen om je heen. Je zal je fysieke uiterlijke zintuigen niet uitschakelen. (Lange pauze)

JIM: Ben ik een persoonlijkheids essentie of een energie essentie? Ik denk de laatste.

ELIAS: Ben je een persoonlijkheids essentie of een energie essentie? Je bent een energie persoonlijkheids essentie! (Grinnikend, en tikkend, en schommelend)

JIM: Oke. Wat een heleboel dingen betekent, daar ben ik zeker van.

ELIAS: Wat betekent, wat is een energie persoonlijkheids essentie? Jij; en je verwachte niet werkelijk dat ik deze vraag compleet zou beantwoorden?! (Nog steeds grinnikend en tikkend en schommelend)

JIM: Het zou verbazend zijn geweest, maar dat is oke.

ELIAS: Ik heb eerder deze vraag al voor een gedeelte beantwoord. Waar je over mag contempleren en conceptualiseren, om je eigen antwoord te kunnen herinneren.

JIM: Bericht ontvangen. Oke. (Pauze) Het zet een hoop dingen in perspectief … en ook niet! (Lachend)

ELIAS: En ook niet! (Grinnikend, en dan tegen Vicki) Ik zal ook aanbieden dat het kleine element van de pulsatie, een zeer lichte opname was van conceptualisering. Heel goed, moet ik zeggen, misschien beter dan wind, en meer accuraat. Maar ik was slechts een concept aan het illustreren voor jouw begrip. En daarom, kun je aannemen dat je deze realiteiten heel effectief zelf kunt begrijpen, zonder mijn hulp! (pauze)

VICKI: Oke. Ik zal dat doorgeven. Michael wilde ook weten of hij in zijn eigen vorig-leven regressie aan het conceptualiseren was.

ELIAS: Correct: (pauze) en dit is een mooi voorbeeld van een verbinding met andere focussen. (Lange pauze)

VICKI: Als niemand anders vragen heeft, heb ik ze wel, betreffende het empathische innerlijke zintuig.

ELIAS: (Humoristisch) Michael en Lawrence zullen wat moeilijkheden hebben met dit innerlijke zintuig!

VICKI: (Lachend) Een van de vragen die ik heb is, wanneer men dit zintuig opneemt, kan men dan behulpzaam zijn voor een ander individu in het zijn hiervan?

ELIAS: Als je dat wenst. Ik zou eerst gaan oefenen, om jezelf een identificatie toe te laten, want je realiseert je niet, nu, wat het zelfs maar is wat je aan het bereiken bent! Je kunt overal oefenen. Je kunt op je straat lopen, en je kan oefenen. Ik zal je een oefening geven. Je mag weer een excursie organiseren, (gelach), en je mag naar een plek toegaan, zoals een park. Vind een boom, en oefen je empathische zintuig met de boom, omdat het ook een bewustzijn opneemt, en een weten van zichzelf en zijn bestaan. (Pauze)

VICKI: In het leren gebruiken van dit empathische zintuig, zou men dan in staat zijn om men’s eigen zelf beter te leren kennen?

ELIAS: Exact. Je zou ook de individuen om je heen begrijpen, en alle andere elementen om je heen. Alle dingen bevatten bewustzijn. Als je je empathische zintuig gebruikt, zul je ook je separatie verminderen, omdat je meer verenigd zult zijn met alles dat je hebt gecreëerd, wat allemaal verbonden is. Je zult energie begrijpen. (Lange pauze)

CATHY: Gebruikte ik mijn empathische zintuig op die hond waar ik vandaag mee aan het werk was?

ELIAS: Voor een deel. Je mag – ik wens eigenlijk dit woord ‘meer’ niet te gebruiken, maar – meer efficiënt oefenen. Focus niet intensief, maar wees gewaar. Je zal de verbinding opmerken. Je zal de verbinding tot op grote hoogte voelen; net zoals met conceptualisatie, wordt je het concept en ervaar je het concept. Het benutten van je empathische zintuig laat je toe om het bewustzijn te worden, waar je mee aan het verbinden bent, waardoor je voelt wat het voelt. In jouw focus, zou dit een aardige aanwinst kunnen blijken te zijn!

CATHY: Dat is een ding wat zeker is! (Pauze)

JIM: We hadden het er eerder over om het spel op woensdag te spelen.

ELIAS: Dat kan, als je dat wenst. Dit was niet een van mijn regels!

VICKI: Ik heb nog een vraag over het leren gebruiken van het empathische zintuig, en het leren conceptualiseren. Behalve verlangen en concentratie, heb je nog enige suggesties?

ELIAS: Oefen met je boom. Ervaring is je beste leermeester. Dit zal je informatie bieden waar je op kunt bouwen. Ik kan de concepten vele malen aan je blijven uitleggen, zoals ik al gedaan heb! (Gelach) Nu mag je gaan ervaren, en je zult jezelf onderwijzen. (Pauze)

GUIN: Ik heb een vraag. Zijn Vertellers en Sprekers op dezelfde manier gecreëerd als Zieners?

ELIAS: Ja. Het was geen individuele gebeurtenis van iedere intentie apart. Dit was een simultane gebeurtenis van alle intenties, ieder zijn eigen “naam” adopterend, zoals jij dit waarneemt. Buiten de kaders van fysieke focus, bestaan er geen namen. Zij worden je aangeboden ter indentificatie doeleinden.

GUIN: Omdat ze allemaal verschillende intenties hebben.

ELIAS: Correct.

GUIN: Dank je. (Hier, begint Elias weer te schommelen en tikken met zijn vingers, en we barsten in lachen uit). Wel, ik ga beginnen om het spel op te starten, als wij het vanavond nog willen doen. Zij we het er allemaal mee eens? (We zijn het ermee eens) Ik wilde nog wat vragen over een paar andere categorieën.

ELIAS: We zullen Sophia aanwijzen als onze officiële categorieën maker!

GUIN: Nou, dank je wél!

ELIAS: Je bent welkom! (Kijkend naar de groep) Als je de wens hebt om een categorie op te geven, mag je dit doorgeven aan Sophia! (Gelach)

GUIN: Nou ja, het hoeft niet, als jij het niet wil.

CATHY: Ga jij haar in de gaten houden?

ELIAS: Dat mag jij doen! (Guin’s note: Oke, Oke! Ik vat ‘m!)

GUIN: Goed dan. Ik wil weten of dat schelpen en zaden zullen worden opgenomen als categorieën.

ELIAS: Zaden.

GUIN: Geen schelpen?

ELIAS: Wat zeggen jullie? (Gelach)

VICKI: Ik vind zaden wel leuk. (Groepsconversatie over zaden)

ELAIS: En zaden zal het zijn. (Tegen Guin) Continueer.

GUIN: Dat waren enkel mijn twee categorieën. Voor wat betreft spelvragen, wat denk je van het verbinden van Azië met Minerva?

ELIAS: Ik ben gewaar van een ontwikkelend patroon hier, van geel en oranje en blauw! (Gelach)

CATHY: Gepakt!

GUIN: Rood doet dat ook! (Guin’s note: Steek dat maar in je hoed, Cathy!)

ELIAS: Zeer waar.

CATHY: Die heb ik vorige week niet gedaan! (Guin’s note: Oh, nou en!)

ELIAS: Een punt.

GUIN: Dank je. Goed, ik zal een andere gekleurde vragen! (Elias is echt op weg met zijn geschommel en getik!)

ELIAS: Het is niet nodig. Ik begrijp heel goed dat ondanks mijn opmerkingen, het patroon gewoon zal continueren!

GUIN: Ik zal een andere proberen. Ik zou willen verbinden, in de categorie zintuigen, healing met indigo.

ELIAS: Een punt.

JIM: Ik wil blauw verbinden met vuurvliegje.

ELIAS: Een punt.

JIM: En indigo met een libel.

ELIAS: Incorrect.

JIM: Indigo met een bij?

ELIAS: Welke bij?

JIM: De honingbij?

ELIAS: Doe nog maar een poging!

JIM: Hommel?

ELIAS: Probeer maar weer!

RON: Waarschijnlijk de ‘killer’ bij! (Gelach)

JIM: Die ging wel door mijn gedachten heen, maar het klonk niet erg juist. Het gele jasje?

ELIAS: We zijn nu aan het gissen!

JIM: Ja! Ik zal eraan werken.

ELIAS: Zeer goed. (Glimlachend) Ik bied geen hints aan naar Yarr, omdat je efficiënt genoeg bent in het verbinden. Daarom, mag je verbinden en je antwoord bekomen.

VICKI: Nu ik? Ik zou het empathische zintuig willen verbinden met de essentie van Mikaki.

ELIAS: Een punt.

VICKI: En in blijf in dezelfde categorie, en verbind het intuïtieve zintuig met de essentie van Marshuka.

ELIAS: Een punt.

VICKI: Michael zou willen verbinden, in de verbindende essenties categorie, Elizabeth en Ron met het dier Leeuw.

ELIAS; Een punt.

VICKI: En hij zou het land Frankrijk met de essentie van Elias willen verbinden.

ELIAS: En dit was het meest moeilijke punt om te scoren! (Gelach) Ik zou het eigenlijk niet eens hebben moeten aanbieden om opgenomen te worden als een punt! (Pauze) Acceptabel.

CATHY: ‘Ke. Ik zou de emotie van het verlangen met rood willen verbinden.

ELIAS: Een punt. Jullie zijn allemaal veel te goed aan het worden in dit spel. Het is saai aan het worden!

CATHY: Ik zou het element van ruimte willen verbinden met Marshuka.

ELIAS: Je praat over fysieke ruimte? (Cathy knikt) Correct. (Tegen de groep, fluisterend) Oh nee, niet water?

GUIN: Wat???

ELIAS: Oh nee, niet water? (We hadden allemaal verwacht dat dit water zou zijn)

RON: Ik zou de essentie van Marshuka met een kever willen verbinden.

ELIAS: Incorrect! (Grinnikend naar Vicki)

RON: Er moet daar ergens gewoon een kever in zitten!

ELIAS: Correct. Géén punt! (Gelach)

RON: Ik zou het land Engeland willen verbinden met Paul.

ELIAS: (Tegen Vicki) We zullen Ron jouw spelbord gaan aanbieden!

RON: Hebben we al een land? (Een aantal mensen bevestigen dit)

ELIAS: Je bent redundant aan het wezen!

RON: Zo ben ik! (Gelach)

ELIAS: Probeer het weer! Wat dacht je van een continent?

RON: Oh, dat is wat ik bedoelde! (Gelach) Europa?

ELIAS: Een punt. (Elias pakt zelf zijn kopje op en drinkt ervan, en begint te stikken) Ik focus op het kopje, en drink de vloeistof op incorrect wijze! (Tegen Vicki) De volgende keer, mag jij het kopje aangeven, en dan zal ik er correct uit drinken! (Gelach) We zitten allemaal te wachten met ingehouden adem!

RON: Zitten jullie allemaal op mij te wachten? Oh!

ELIAS: Anticipatie is hoog aan het oplopen! (Schommelend en tikkend met zijn vingers)

RON: Ik was aan het conceptualiseren. Sorry. Empathisch bedoeld!

ELIAS: Telepathisch! (Nog steeds schommelend en tappend)

RON: Ik kan gewoon niets bedenken. Ik pas.

ELIAS: Acceptabel. Geen oranje? (En maar schommelend en tappend)

RON: Dát is waar ik op zat te wachten! (Gelach) Wat dacht je van de kunst van compositie … muzikale compositie.

ELIAS: Muzikale compositie … een punt. (Vicki ligt inmiddels in een deuk) Lawrence is net zoveel van mijn stoel aan het genieten, als dat ik ervan geniet!

VICKI: En of ik dat doe! Empathisch!

ELIAS: Zeer goed! Wens je van plaats te ruilen?

VICKI; Oh nee, het zo niet half zo plezierig zijn!

ELIAS: Goed dan. Wensen jullie meer informatie vanavond? Ik heb daar straks mijn informatie al getemperd, omwille van een goede reden. Jullie zijn al allemaal bezig om “de ruimte in te spinnen”, en jullie nemen geen fysieke pauzes op in de sessie. Daarom, bied ik kleinere stappen aan, zodat ik jullie niet zal overladen. Daar jullie nog steeds (grinnikend naar Guin) aan het “inhalen” zijn, op de informatie die ik al had aangeboden! En daarom, zullen wij het hierbij laten. (Pauze, en dan tegen Cathy) Rena.

VICKI: Dat is een essentie naam. (We praten hier over Vicki en Cathy’s vriend Gerri, die de moeder is van de andere tweeling)

CATHY: Rena? (Elias knikt)

VICKI: De verbinding die te maken heeft met Rena, zou dit er ook een zijn die men zou termen als “een beetje ongewoon”?

ELIAS: (Grinnikend) Enigszins!

VICKI: We zullen dat gaan uitwerken.

ELIAS: Dit zou niet moeilijk voor je moeten zijn, om te verbinden met de fragmenterende essentie. (Met zijn vingers tikkend als een gek!) Ik ben aan het talmen, in het genot van mijn stoel! (Gelach)

JIM: Ik heb een vraag, of voornamelijk, een validatie vraag. De energieën die ik aan het voelen was; sommige, dat type voel ik niet meer, maar ze lijken zich te hebben verruimd in dit gebied. Ik denk dat dit een normaal proces is van mijn eigen verruiming op dit punt, en van meer aanvaarding van wat er gebeurt.

ELIAS: Correct. Dit is een verbinding met essentie. Oorspronkelijk, was je zeer fysiek gefocust, hiermee bedoelend dat jouw bepaalde focus heel erg fysiek gefocust is. Het zegt je iets, en dat is ook de reden waarom je elementen fysiek manifesteert, die je kunt zien. Energieën werden je aangeboden, fysiek, om effect op je te hebben; waardoor je jezelf toelaat, om op te nemen, en te accepteren, en te geloven. Nu, begin je accepterend te worden van jezelf. Terwijl je jezelf aan het accepteren bent, is het niet nodig om andere essentie energieën op te nemen. En nu, leer hoe het is, om jou te zijn, hoe je aanvoelt.

- Hier, raakte de tape op. Het navolgende komt van mijn geschreven notities. -

ELIAS: Ik zal jullie nu gaan verlaten, maar zal in communicatie zijn met jullie ieder. Hou het in de gaten, en houd je innerlijke zintuigen werkzaam. (Tegen Ron) Houd Lenny in de gaten!

JIM: (Ik verstond niet wat Jim hier zei)

ELIAS: Correct. Adieu.

Elias vertrekt om 10.20 PM









Vertaald door